Ludwik Malinowski
Członek personelu wojskowego
- Urodzony
- 18 sierpnia 1887
- Zmarł
- 18 czerwca 1962, Niemodlin
- Zawód
- członek personelu wojskowego
Ludwik Malinowski, pseudonim „Lew”, urodził się we wsi Ksawerów pod Łodzią. Podczas I wojny światowej ochotniczo wstąpił do 1 pułku Ułanów Krechowieckich i został ranny. W 1919 roku osiadł w Przebrażu na Wołyniu, gdzie prowadził gospodarstwo rolne.
W 1943 roku został komendantem cywilnym samoobrony Przebraża oraz przewodniczącym Rady Starszej. Organizował zaopatrzenie i pomoc dla polskich uchodźców, a także utrzymywał kontakty z niemieckimi urzędnikami. Po aresztowaniu w sierpniu 1943 roku został odbity przez oddział samoobrony. W 1944 roku służył w 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej, a następnie w brygadzie „Grunwald” i 1 Armii Wojska Polskiego. Brał udział między innymi w walkach o Wał Pomorski i Kołobrzeg oraz w operacji berlińskiej.
Po wojnie zamieszkał w Niemodlinie, gdzie zmarł 18 czerwca 1962 roku. W 2007 roku odsłonięto tam pomnik poświęcony jego osobie. Otrzymał między innymi Krzyż Walecznych i Krzyż Partyzancki.
Na podstawie artykułu „Ludwik Malinowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.